Agnieszka Pocztarska, auteur van het Instagram-profiel @czytamyetykiety, deelt vaak verschillende voedingsaanbevelingen met haar volgers. Deze keer wel besloot om soorten producten te laten zien die ze absoluut niet aanbeveelt. Wat stond er op haar lijst?

Welke producten kun je beter niet kopen? Ze noemde er vijf

Interessant is dat de door Pocztarska genoemde producten op het eerste gezicht lijken ze misschien gezond. Fabrikantenverklaringen die op verpakkingen staan, hebben echter vaak niets met de samenstelling te maken. Voordat we zo’n “gezond” product in het winkelmandje stoppen, is het daarom de moeite waard om te controleren wat erin zit.

Het eerste voorbeeld is fruityoghurt. Volgens de auteur van de opnamenotities is suiker soms een van de belangrijkste ingrediënten. – Het ziet er gezond uit, want we hebben hier yoghurt en fruit. En daarom trappen veel mensen erin. Heel vaak is het gewoon een dessert, omdat suiker het tweede ingrediënt kan zijn, zegt hij.

Het is vermeldenswaard dat ingrediënten op etiketten meestal in aflopende volgorde worden vermeld, afhankelijk van het gewicht dat tijdens de productie is gebruikt. Degenen met het meeste aantal staan ​​bovenaan de lijst. Wanneer suiker op de tweede plaats staat, betekent dit meestal dat er simpelweg veel van in het product zit.

Het volgende type product is vleeswaren met een zeer lange samenstelling. – Vlees heeft echt geen twaalf toevoegingen nodig – benadrukt Pocztarska. De beste opties in deze categorie bevatten meestal alleen vlees, zout, kruiden en soms ook bacteriën (waaronder lactobacillus sakei, staphylococcus carnosus). Het volgende voorbeeld is repen die zich voordoen als gezonde snacks. – Ze hebben meestal veel suiker en siropen – horen we.

Op de lijst staan ​​ook producten waarvan de fabrikanten dat benadrukken ze bevatten geen toegevoegde suiker. Ze bevatten echter vaak siropen of andere vervangers voor dit ingrediënt. – Ze zijn toegevoegd om ons te verwarren dat het zogenaamd gezonder is – merkt Pocztarska op.

De lijst eindigt met producten van ongebruikelijke en weinig bekende ingrediënten. – Niet omdat ik alles weet. Maar omdat voor gezond eten geen doctoraat in het lezen van etiketten nodig zou zijn, concludeert de auteur van de opname.

In de context van het laatste voorbeeld roepen additieven gemarkeerd met “E” aanzienlijke twijfels op. Veel mensen denken dat ze allemaal slecht zijn. Maar dit is niet waar. Vaak zijn dit antioxidanten, natuurlijke kleurstoffen en emulgatoren. Onschadelijke ingrediënten van dit type zijn onder meer:

• vitamine C (E300),
• lecithine (E322),
• curcumine (E100),
• carotenen (E160a),
• pectine (E440a),
• agar-agar (E406).

Agnieszka Pocztarska over Polen: Wij scholen onszelf

Het is vermeldenswaard dat Agnieszka Pocztarska, naast haar populaire Instagram-profiel, ook actief is Educatief platform Czytamyetykiety.pl. De daar geplaatste inhoud helpt ontvangers beter geïnformeerde keuzes te maken. Eén van de meest besproken onderwerpen is de samenstelling van voedingsmiddelen.

Pocztarska vestigde de aandacht op een belangrijke kwestie. – Een hoge prijs betekent niet dat iets goed is. […] Gelukkig worden we steeds bewuster en scholen we onszelf bij. En Poolse bedrijven zien dat de trends deze kant op gaan, merkte ze op. In welke winkel winkel jij het liefst? Wij moedigen u aan om deel te nemen aan de enquête en commentaar te geven op het artikel.

Graag herinneren wij u aan de tekst die voor het eerst werd gepubliceerd op 27 januari 2025.

Klaudia Kolasa, gazeta.pl: Wat betekent het om een ​​supervrouw te zijn, in de context van de uitdagingen waarmee vrouwen vandaag de dag worden geconfronteerd?

Karolina Karolczak: Het betekent voor iedereen iets anders. Ieder van ons heeft verschillende bevoegdheden en is gespecialiseerd in een andere categorie. Voor mij gaat supervrouw zijn over het benutten van ons eigen potentieel, weten waar we goed in zijn, maar ook… om hulp vragen wanneer we die nodig hebben. We kunnen supermoeders zijn, we kunnen superspecialisten zijn, we kunnen superorganisatoren zijn – op voorwaarde dat dit consistent is met onze missie, competenties en waarden. Met waar wij in geloven. Er is geen superheld die zichzelf iets aandoet of die de hem gegeven bevoegdheden niet gebruikt.

Maar tegenwoordig leggen we onszelf onder druk om supermoeders, supervrouwen en superexperts te zijn en over het algemeen een geweldig leven te leiden. Zonder iets op te geven.

Dat is niet mogelijk. Als we naar superheldenteams kijken, heeft iedereen zijn eigen talent, maar in een echte missie maken ze ook gebruik van het potentieel van de groep. Een supervrouw moet kunnen loslaten, ze moet steun kunnen vragen. In de tussentijd We doen vaak alles zelf en zoeken geen hulp van anderen, wat tot frustratie leidt.

Waarom zijn wij zulke Zosia Samos?

Op sociale media vergelijken we onszelf met vrouwen. We zien slechts een fragment van hun realiteit, maar we voegen dingen toe waarin ze perfect kunnen zijn. Wij vullen hun portret aan met kenmerken die zij niet hoeven te hebben. Wij denken: “Als ze er goed uitziet, sport ze waarschijnlijk veel. Ze is ook moeder en heeft op professioneel vlak veel voldoening.” Of misschien helemaal niet? Influencers praten niet over wat ze verkeerd doen. Pas nu beginnen de meisjes de waarheid te laten zien. “Ik kook niet. Ik maak niet schoon, ik gebruik hulp. Ik ontwikkel.”

Ik herinner me dat Ola Żebrowska een paar jaar geleden foto’s van het echte moederschap op Instagram begon te plaatsen. En plotseling was er een schok. Nou, hoe is het, een puinhoop in huis? Moeder in een trainingspak in plaats van make-up en haar?

Ja. Een voorbeeld van een paar dagen geleden is Martyna Wojciechowska, die een foto plaatste die was genomen door paparazzi. Ze liet zien hoe ze eruitzag als ze op straat werd ‘betrapt’ en hoe ze eruitzag als ze professioneel werd opgemaakt en gestyled. Ze schreef: “Ik zie er zo uit, maar ik zie er ook zo uit. En dat is cool.”. Dergelijke inhoud hebben we nodig.

Wat zeggen vrouwen die bij jou op consultatie komen?

Nou ja, ze hebben niet de kracht om “super” te zijn. Sommigen van hen stelden een lijst met levensdoelen op omdat iemand van hen verwachtte dat ze dat zouden doen. Omdat het de moeite waard is om een ​​doel te hebben. Vervolgens verifiëren we ze en blijkt dat ze niets te maken hebben met wat ze willen. Dat ze niet eerlijk tegen elkaar waren. Ik werk met vrouwen die het gemiddelde nationale salaris verdienen, maar ook met publieke figuren en miljonairs, en ze hebben allemaal dezelfde problemen. Dit laat één ding zien: het streven om een ​​fortuin te verdienen garandeert ons niet de oplossing voor onze problemen als we niet in onze daden geloven.

Wat zijn deze problemen?

Allereerst krijgen vrouwen een burn-out op het werk. Dit is ook de specificiteit van Polen Wij associëren geld verdienen met heel hard werken. “Als ik het niet haal, verdien ik het niet.” Geld verdienen moet een inspanning zijn die betaald wordt met uw eigen gezondheid en vrije tijd. En als ik met lichtheid en gemak werk, en dat blijkt nu vaak, doen we aan zelfsabotage.

In de tweede plaats het reeds genoemde Zosia Samosi-syndroom. “Ik moet alles zelf doen, omdat ik alles het beste kan. Ik neem veel meer op me dan zou moeten. Ik delegeer geen taken.” Waar leidt dit toe? Tot frustratie omdat we niet alles zelf kunnen. Dan blijven we achter met het gevoel dat de wereld tegen ons is en met wrok tegen iedereen om ons heen.

Je praat erover in de context van het werk, maar ik zie meteen al die vrouwen – tantes, moeders, grootmoeders – die zich bijvoorbeeld voor Kerstmis in de voorbereidingen verdiepen en zich door niemand laten helpen.

In de context van het gezinsleven is er nog een ander aspect dat heel belangrijk is. We ontwikkelen geen model voor ons gezin. We denken niet na over hoe we willen dat ons gezin eruit ziet, we volgen gewoon de patronen van onze ouders en vrienden. Wij hebben geen contact met elkaar. En het moment waarop we daadwerkelijk onze doelen gaan bereiken en supervrouw worden, is het moment waarop we ons afvragen: wat wil ik? Wat is van mij en wat vind ik belangrijk?

Eerder zei je dat we soms een lijst met levensdoelen samenstellen omdat iemand dat van ons verwacht. Wat zijn de momenten waarop vrouwen beseffen dat ze iets heel anders willen?

Het komt wel eens voor dat een vrouw bij mij komt met een doel dat ze niet kan bereiken. Het obstakel kan financiën, werk of zelfs familie zijn. En ik hoor dat dit haar doel is en dat ze het moet bereiken. Alleen heeft ze er het afgelopen half jaar niets aan gedaan. We beginnen dit doel op het niveau van waarden te controleren, haar verlangens en behoeften te begrijpen, en plotseling blijkt dat ze het helemaal niet leuk vindt. Dat het niet van haar is, maar iemand vertelde haar dat ze het leuk vindt en dat het wel goed komt. En een half jaar lang leefde ze met de last om het te moeten doen. Helaas, het ontdekken van deze fictie is een hele grote pijn. Het gebeurt niet zomaar, maar dan komt er verlichting.

Het is gemakkelijk om te verdwalen en niet meer naar onszelf te luisteren als we zo worden beïnvloed door sociale media, reclame en mode. Hoe herken je wat werkelijk van ons is?

Laat me je één vraag stellen: wat zou je doen als je wist dat je zeker zwanger was? Ik stel mijn klanten dezelfde vraag.

Wat zijn de antwoorden?

“Ik zou naar de universiteit gaan”, “Ik zou loonsverhoging krijgen”, “Ik zou meedoen aan een zangwedstrijd”, “Ik zou tegen mijn man zeggen dat we niet nog een keer naar Mazurië gaan omdat ik muggen haat”, “Ik zou de taal leren”. Het antwoord op deze vraag lijkt op het onze. Iets waar wij om geven. Dit laat ook zien dat het enige dat ons beperkt, angst is.

Wat als ik het probeer maar faal?

Ik ken zo iemand niet. Als we gaan voor iets dat we belangrijk vinden, werken we eraan totdat het lukt. Ook al duurt het 10 jaar. Als je iets doet wat je leuk vindt, sta je ’s ochtends op en ben je gemotiveerd.

Hoe vind je ruimte om je doel te bereiken in het dagelijks leven?

U moet met uw partner of echtgenoot overleggen dat als wij bijvoorbeeld twee keer per maand in het weekend studeren, hij in die weekenden ook voor de kinderen zorgt. Maar om de relatie niet te verliezen spreken we af dat we eens in de twee maanden op date gaan. Als het om vrienden en sociale contacten gaat, zullen mensen die dicht bij ons staan ​​zeker begrijpen dat we iets doen dat belangrijk voor ons is en dat we daar op dit moment geen ruimte voor hebben. Het bereiken van een doel is ook de kunst van het ‘nee’ zeggen.

Hoe zit het met het woord compromis?

Voor mij is compromis een woord dat mislukking betekent. Omdat geen van beide partijen tevreden is.

Het begin van het seizoen is een moment vol emoties en plannen. zaailingen verleiden je om ze zo snel mogelijk naar de tuin te verplaatsen. In de praktijk verdragen jonge planten plotselinge veranderingen in de omstandigheden niet goed. Daarom bereiden ervaren tuinders ze voor voordat ze de grond in gaan.

Jonge tomaten zijn niet klaar voor de omstandigheden in de tuin. Een plotselinge verandering kan hen ernstig verzwakken

Zaailingen groeien in een stabiele, warme omgeving, zonder wind en grote temperatuurschommelingen. In dergelijke omstandigheden ontwikkelen ze zich snel, maar blijven ze kwetsbaar en niet erg resistent. Zonder voorbereiding kan contact met kou en wind leiden tot thermische schokken en remming. Verzwakte exemplaren hebben minder tijd nodig en raken gemakkelijker beschadigd. In extreme gevallen overleven ze de eerste koude nachten mogelijk niet.

Afharden is een belangrijke stap vóór het planten. Dankzij dit verkrijgen planten geleidelijk weerstand

Het proces omvat de gecontroleerde blootstelling van zaailingen buitenshuis. In eerste instantie gebeurt dit voor een korte tijd en alleen als het het warmst is. De eerste uitstapjes naar de frisse lucht moeten plaatsvinden tijdens de warmste uren van de dag om het risico op schade te verkleinen. Na verloop van tijd brengen planten steeds meer tijd buitenshuis door. Hierdoor worden hun stengels sterker en kan de hele plant beter omgaan met de omstandigheden in de winter.

Lentevorst vormt een reële bedreiging voor planten. Zelfs een korte afkoeling kan ernstige gevolgen hebben

Veranderlijk weer aan het begin van het seizoen kan zelfs ervaren tuinders verrassen. Vooral ’s nachts zijn temperatuurdalingen gevaarlijk. Vorst kan gevoelige delen van planten beschadigen en hun ontwikkeling aanzienlijk vertragen. Daarom is het de moeite waard om de voorspellingen in de gaten te houden en voortdurend te reageren. Voor de verdere groei is het juiste plantmoment belangrijk.

Het juiste plantmoment bepaalt het succes van de teelt. Met geduld kunt u verliezen voorkomen

Het is het veiligst om pas te planten als het risico op vorst volledig voorbij is. Vroegtijdige actie eindigt vaak in problemen. De combinatie van verharding en weerswaarneming geeft de beste kans op gezonde en sterke planten. Goed voorbereide zaailingen schieten sneller wortel en groeien beter, wat zich vertaalt in hogere opbrengsten.

w wordt al jaren geassocieerd met discipline en het zorgen voor het huis. Zorgvuldig gerangschikt beddengoed geeft een gevoel van controle en esthetiek. Onder een gelijkmatige laag stof kan er echter een probleem optreden dat zelden wordt genoemd. Het is de moeite waard om direct na het ontwaken te controleren wat er met de matras en de lakens gebeurt.

Het bed opmaken is een symbool van orde. Het is niet altijd goed voor de gezondheid

Al op jonge leeftijd horen veel mensen dat ze de dag moeten beginnen met het opruimen van hun slaapruimte. Dit gebaar wordt soms gezien als de eerste taak die wordt uitgevoerd en een bewijs van een goede organisatie. In Europa wordt gelijkmatig bedekt beddengoed beschouwd als een teken van netheid en verantwoordelijkheid. Na een nachtrust blijven vocht en warmte die door het lichaam vrijkomen in het beddengoed achter. ’s Nachts kan het lichaam wel een halve liter zweet afscheiden, vooral in de winter, wanneer de verwarming de lucht droogt en de deuren minder vaak worden geopend. Het onmiddellijk afdekken van de matras kan de verdamping verminderen en gunstiger omstandigheden creëren voor de ontwikkeling van huisstofmijt en de ophoping van allergenen.

Onder de dekens ontwikkelt zich een onzichtbare wereld. Huisstofmijten houden van warmte en gebrek aan lucht

Huisstofmijten zijn microscopisch kleine organismen die onzichtbaar zijn voor het blote oog. Ze voeden zich met geëxfolieerde epidermis en functioneren het beste op warme en licht vochtige plaatsen. Ongeventileerd beddengoed kan een ideale omgeving voor hen zijn om zich te ontwikkelen. Voor sommige mensen blijft hun aanwezigheid onmerkbaar. Anderen kunnen last hebben van ochtendniesen, een verstopte neus of een zere keel. In de koudere maanden wordt het probleem groter omdat kamers minder vaak worden geventileerd en allergenen zich gemakkelijker ophopen.

Een eenvoudige gewoonte kan in één beweging worden veranderd. Geef de stoffen gewoon de tijd om te drogen

Steeds meer mensen besluiten hun ochtendroutine iets aan te passen. In plaats van het onmiddellijk af te dekken, laten ze de matras enkele minuten onbedekt liggen. Slechts enkele tientallen minuten vrije toegang tot de lucht kan ertoe bijdragen dat vocht gedeeltelijk verdampt, waardoor het moeilijker wordt voor mijten om zich te ontwikkelen. Na het opstaan ​​kunt u het beste het dekbed opzij trekken, de lakens gladstrijken en het raam openzetten. Kort ventileren verbetert de luchtcirculatie door de kamer. Pas daarna kunnen de stoffen esthetisch worden gerangschikt. Bovendien is het de moeite waard om kussenslopen en lakens regelmatig te wassen, bij voorkeur elke week of twee weken, om de hoeveelheid allergenen te verminderen.

Esthetiek is niet alles. Ademcomfort is soms belangrijker dan een perfecte uitstraling

Sommige mensen zijn van mening dat een slordig slaapgedeelte de indruk wekt van verwaarlozing. Dit argument weerhoudt mensen er vaak van hun gewoonten te veranderen. Specialisten geven echter aan dat het verminderen van allergenen belangrijker is dan een perfect visueel effect. Bij netheid gaat het niet alleen om visuele impact, maar ook om het beperken van irriterende factoren in de directe omgeving van het slaapgedeelte. Een kleine aanpassing aan uw dagelijkse activiteiten kan zich vertalen in een rustiger en beter gevoel als u wakker wordt, vooral in de winter als de huizen goed gesloten blijven.

Witbrood wordt, zoals we in lezen, gemaakt van geraffineerd tarwemeel, dat wil zeggen waaruit de zemelen en kiemen zijn verwijderd, en wat overblijft is voornamelijk het zetmeelrijke endosperm. Dat is wat het maakt luchtiger en gemakkelijker te hanteren, maar tegelijkertijd veel armer aan voedingsstoffen. In dit proces verliezen we vezels en een deel van de vitamines en mineralen (B-groep, ijzer, magnesium en zink) die van nature voorkomen in volle granen. Hierdoor geeft witbrood een snel verzadigingseffect, maar heeft het geen invloed op het lichaam zoals volkorenbrood.

Wat zijn de effecten van het dagelijks eten van witbrood? Het kan verschillende effecten op het lichaam hebben

Vanuit fysiologisch oogpunt is het belangrijkste probleem het gebrek aan vezels. Het ondersteunt de darmfunctie, reguleert de spijsvertering en geeft een langdurig gevoel van verzadiging doordat het in de maag opzwelt. Als het ontbreekt, gaat voedsel sneller door het spijsverteringsstelsel, wat kan bijdragen aan constipatie en verslechtering van het spijsverteringscomfort. Dit, De invloed van witbrood op ons lichaam hangt vooral af van de vraag of we het op korte of lange termijn eten.

Op de korte termijn kan het eten van witbrood snel invloed hebben op je suikerspiegel en je hongergevoel. – Het gebrek aan vezels betekent dat het vrijwel onmiddellijk wordt verteerd, waardoor de bloedsuikerspiegel snel stijgt en net zo snel wordt verlaagd, wat zich manifesteert als verlies van energie, hongergevoelens en honger die veel sneller terugkeert dan zou moeten – legde diëtiste Coco Pierrel uit op realsimple.com. De effecten van het eten van dergelijk brood kunnen echter zeer individueel zijn. “Bij veel gezonde mensen is deze piek van voorbijgaande aard en onbeduidend”, legt diëtist Michael Michelis uit. Het meest voorkomende probleem is verzadiging. “Minder vezels betekent dat je sneller honger hebt, wat ertoe kan leiden dat je meer gaat eten”, voegde hij eraan toe.

Op de lange termijn zijn de kwaliteit en de balans van het gehele dieet cruciaal. – Wanneer geraffineerde koolhydraten een dagelijkse gewoonte worden zonder eiwitten en gezonde vetten om de portie in balans te houden, worden pieken en dalen in de bloedsuikerspiegel chronisch, wat leidt tot verhoogde vetafzetting, milde ontstekingen en onbedwingbare trek die nooit helemaal weggaat – geïllustreerd door Coco Pierrel. Het probleem dan brood zelf is de verplaatsing van vezelrijke producten. – Dit type dieet wordt in verband gebracht met een hoger risico op diabetes type 2, aanzienlijk zwakkere spierkracht en een hoger percentage sarcopenie bij ouderen – onthulde Michael Michelis.

Wit brood eten. Wat te doen om het gezonder te maken?

Dit betekent echter niet dat witbrood volledig van het menu moet worden verwijderd. Diëtisten benadrukken dat de sleutel ligt in de manier waarop het gehele dieet is samengesteld. Met groenten en gezonde vetten kan het onderdeel zijn van een evenwichtige maaltijd en hoeft het geen nadelige gevolgen te hebben. – Iemand geeft misschien de voorkeur aan witbrood boven volkorenbrood, maar moet het combineren met een salade om toch aan zijn vezelbehoeften te voldoen – stelde diëtist Valery Kallen voor. Een goede combinatie is ook de populaire avocadotoast of pitabroodje met hummus en groenten.

Je kunt ook kiezen voor alternatieven in de vorm van brood met volkoren meel (bijvoorbeeld Graham). Het is gemaakt van volle granen en behoudt meer vezels en voedingsstoffen. Goede keuzes zijn ook: zuurdesem, rogge- en speltbrood en gebak met zemelen.

Vloeken is niet louter een onderdeel van de taal. Zoals we kunnen lezen in de samenvatting van het onderzoek uit 2022 ‘The Power of Swear Words: What We Know and What We Don’t Know’, gepubliceerd op Science Direct, is het een van de meest emotioneel ‘geladen’ communicatiemiddelen die we hebben. Het werkt op veel niveaus tegelijk. Enerzijds kan het fysiologische reacties veroorzaken (verhoging van de hartslag, vermindering van spanning), anderzijds beïnvloedt het de pijnbeleving, verandert emoties en versterkt het zelfs de boodschap in een gesprek. Bovendien komt het niet alleen voort uit de woorden zelf, maar ook uit de context en de emoties die ermee gepaard gaan. Daarom kan het in momenten van stress of plotselinge pijn als een onmiddellijke veiligheidsklep fungeren.

Vloeken gaat niet alleen over het reguleren van emoties. Een expert op het gebied van de manifestatie van authenticiteit

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, vloeken het hoeft niet een gebrek aan intelligentie of een slechte woordenschat te betekenen. Dit wordt beargumenteerd door Dr. Richard Stevens, hoofddocent psychologie aan de Keele Universiteit in Groot-Brittannië, die te gast was op de podcast ‘Speaking of Psychology’.

Integendeel. Uit onderzoek blijkt dat mensen die zich meer op hun gemak voelen bij het gebruik van godslastering, verrassende eigenschappen kunnen vertonen. Voorbeeld? Grotere emotionele eerlijkheid. – Er zijn onderzoeken die de frequentie van vloeken koppelen aan de mate van eerlijkheid. De resultaten suggereren dat mensen die vaker godslastering gebruiken, tot op zekere hoogte een hogere beoordeling van geloofwaardigheid en waargenomen oprechtheid kunnen hebben, gaf hij toe.

Vloeken als teken van creativiteit. Dit is een van de meest diepgewortelde elementen van de taal van emoties

Het gebruik van ‘slechte woorden’ kan ook een uiting zijn van creativiteit en specifiek werk. Zoals we op CNN lezen, kan volgens onderzoek de rechterhersenhelft, die verantwoordelijk is voor het spontane gebruik van godslastering, verantwoordelijk zijn voor geassocieerd met creatief denken, emoties en gevoel voor humor.

Een interessant perspectief wordt ook geboden door neurologische observaties beschreven door Emma Byrne, auteur van het boek “Vloeken is goed voor je”. – We weten dat patiënten die een beroerte aan de rechterkant overleven minder emotioneel zijn, minder goed in staat zijn om grappen te begrijpen en te vertellen, en dus stoppen ze meestal gewoon met vloeken, zelfs als ze vroeger veel vloekten – legde ze uit.

Vulgarismen als teken van intelligentie. Het gaat om het vermogen om de situatie, context en grenzen aan te voelen

Vloeken kan ook verband houden met taalkundige intelligentie en woordgebruik. Dit wordt bevestigd door de studie “Taboo proficiency and Knowledge of insults and general pejorative terms: deconstructing the myth ofvocabulaire armoede”, waarvan de resultaten in 2015 werden gepubliceerd in Science Direct. Dat is gebleken mensen die beter opgeleid waren en een grotere woordenschat hadden, konden gevarieerder en creatiever scheldwoorden produceren. Als onderdeel van het experiment moesten de deelnemers in korte tijd zoveel mogelijk woorden noemen die met specifieke letters begonnen, en vervolgens de taak herhalen, deze keer met de nadruk op godslastering.

De resultaten lieten een duidelijk verband zien tussen de rijkdom van de taal en de vrijheid om scheldwoorden te gebruiken. Vooral in sociale situaties. – Mensen die goed zijn in het gebruik van taal, zijn ook goed in het opbouwen van een woordenschat van scheldwoorden. Het hebben van strategieën om te weten wanneer en waar je moet vloeken en wanneer je niet moet vloeken is een sociaal-cognitieve vaardigheid, vergelijkbaar met het kiezen van de juiste kleding voor de juiste gelegenheid. Het is een behoorlijk geavanceerd sociaal hulpmiddel – concludeerde Timothy B. Jay, auteur van het onderzoek.

Slakken kunnen in korte tijd dingen kapot maken. Velen falen of werken slechts gedeeltelijk. Er is echter een methode in opkomst die gebruik maakt van de natuur in plaats van chemicaliën. Eenden en kippen worden steeds vaker ingezet om ongedierte te bestrijden, omdat ze zelf ongenode gasten opsporen en opeten.

Strandlopereenden eten in hoog tempo slakken. Het is een natuurlijk wapen dat werkt zonder chemicaliën

Slakken vermenigvuldigen zich snel en vernietigen ze, waardoor ze moeilijk te controleren zijn. Thuismethoden vereisen vaak constant gebruik en leveren geen blijvende resultaten op. Indiase eenden kunnen tot enkele tientallen slakken per dag eten, waardoor ze een van de meest effectieve natuurlijke manieren zijn om ongedierte te bestrijden. Ze eten zowel slakken zonder schelp als slakken met schelp. Belangrijk is dat deze vogels zich niet voeden met planten, maar tijdens het bewegen kunnen ze per ongeluk jonge zaailingen beschadigen.

Ongebruikelijk gedrag en grote effectiviteit. Eenden zijn anders dan andere boerderijvogels

Sandwich-eenden onderscheiden zich door hun rechtopstaande houding en slanke figuur, daarom worden ze vaak vergeleken met pinguïns. Ze hebben een lange nek, een langwerpig lichaam en zijn zeer mobiel, waardoor ze gemakkelijker in het gebied naar voedsel kunnen zoeken. Hun dieet omvat ook ander ongedierte, zoals larven, teken en muggen, dus ze helpen de tuin netjes te houden. Bovendien zijn ze bestand tegen verschillende weersomstandigheden en worden ze als gemakkelijk te kweken beschouwd.

Het fokken van eenden vereist basisvoorwaarden. De juiste zorg garandeert de effectiviteit ervan

Eenden voelen zich het beste in groepen en hebben een omheinde ruimte nodig. Bescherming tegen roofdieren en toegang tot water zijn belangrijk. Door een ren, onderdak en zwemfaciliteiten te bieden, blijven de eenden gezond en wordt ongedierte effectief verminderd. Bovendien kunnen ze 150 tot 200 eieren per jaar leggen.

Kippen jagen ook op ongedierte in de tuin. Dit is een minder voor de hand liggend maar effectief alternatief

Niet alleen eenden helpen in de strijd tegen slakken. Tuinbezitters besteden steeds meer aandacht aan kippen, vooral sierrassen zoals zijden kippen, ook wel zijdekippen genoemd. Ze zijn zachtaardig, kalm en doen het goed, zelfs in achtertuinen.

Zijdeachtige kippen kunnen slakken, teken en ander klein ongedierte eten en de hele dag gazons en bloembedden grondig doorzoeken. Ze fungeren als een natuurlijke ‘stofzuiger’ tegen ongedierte, zijn veilig voor het milieu en vereisen geen gebruik van chemicaliën. Vergeleken met grotere rassen bewegen ze zachter, waardoor de kans kleiner is dat ze de planten en de bodemstructuur beschadigen. Het is echter de moeite waard eraan te denken dat ze vanwege hun donzige veren gevoeliger zijn voor vocht en daarom een ​​droge schuilplaats nodig hebben. Het is ook een goed idee om ze een veilige omheining of toezicht te bieden, omdat ze mogelijk kwetsbaarder zijn voor aanvallen van roofdieren.

Er is waarschijnlijk niets irritanter dan de lijmresten die op het oppervlak achterblijven na het verwijderen van een oud etiket of sticker. Dat geldt in de eerste plaats, maar uiteraard niet alleen, voor potten, die wij graag hergebruiken. Hoewel er stickers bestaan ​​die makkelijk te verwijderen zijn, gebruiken fabrikanten vaak goedkopere oplossingen. Hoe hiermee om te gaan en glas klaar te maken voor het komende conservenseizoen?

Hoe lijm uit potten verwijderen? Haal hem uit de keukenkast of badkamer

De eenvoudigste manier om etiketresten en lijm van potten te verwijderen, is door het oppervlak in te wrijven met een geschikt product, wat het hele proces veel gemakkelijker zal maken. We hebben het natuurlijk over vetten. U kunt gebruiken:

• olijfolie of andere olie,
• mayonaise,
• boter.

Wrijf ze gewoon over de stickerresten en laat ze minimaal een half uur staan. Wanneer de tijd om is, spoelt u af onder warm stromend water en veegt u voorzichtig af met een spons. Ze zullen zonder enige kracht afdalen. Als u echter niet van glas houdt met voedingsmiddelen, gebruik dan nagellakremover of aceton. Je kunt ook een paar druppels eucalyptusolie toevoegen, een wattenschijfje ermee weken en over de pot wrijven, en het probleem zal verdwijnen.

Wat verwijdert onaangename geuren? Zo verwijder je de geur uit de potjes

Het tweede veel voorkomende probleem bij het hergebruiken van potten is de onaangename geur die eruit komt. In dit geval werkt regelmatig wassen met afwasmiddel niet altijd. Giet in plaats daarvan een paar eetlepels gezuiverd water erin, giet er lauw water overheen, sluit het, schud het en laat het twee uur staan. Spoel vervolgens af. In plaats van zuiveringszout kun je ook gebruiken.

Vergeet ten slotte de noot niet, die ook verantwoordelijk kan zijn voor onaangename . Om er vanaf te komen, weekt u een wattenschijfje in salicylalcohol, veegt u het hele oppervlak grondig af en spoelt u vervolgens af. Op deze manier schoongemaakte potten zijn zo goed als nieuw en u kunt ze het komende seizoen met succes gebruiken voor conserven. Maakt u conserven? Wij nodigen u uit om deel te nemen aan het onderzoek en commentaar te geven.

In eerste instantie lijkt alles onschuldig. De winter loopt ten einde, dus de gedachte ontstaat dat het goed zou zijn om vóór de winter een paar kilo af te vallen. Je installeert de applicatie, voert je eerste maaltijd in en begint uit nieuwsgierigheid de calorieën te controleren. Eerst tel je alleen het avondeten. Dan ook ontbijt en diner. Na een paar weken merk je dat er niets op je bord belandt zonder eerst in je dagelijkse telling te zijn opgenomen. Dit ritueel zit in je bloed en het is moeilijk om het los te laten.

Na verloop van tijd geef je spontane uitjes met vrienden op, want hoe kun je het caloriegehalte van restauranteten goed inschatten? Op een gegeven moment besef je dat je in de val bent gelopen. Had dit voorkomen kunnen worden? Milena Gil-Szczepanik, een psychodiëtist, vertelt over het moment waarop het obsessieve tellen van calorieën je leven begint over te nemen.

Caloriecalculator. Wanneer worden cijfers onze vijand?

Calorieën in de diëtenwereld spelen de rol van een kompas. Ze laten je zien hoeveel energie er in je dagelijkse maaltijden zit en helpen je beter te begrijpen wat er daadwerkelijk op je bord ligt. Als we ze gaan tellen, komt er een moment waarop we ons dieet onder de loep nemen. De verrassing kan groot zijn. Opeens blijkt dat een klein tussendoortje meer calorieën kan bevatten dan het hele diner, en de populaire “lichte salade” is niet zo dieetachtig als de naam doet vermoeden.

– Calorieën tellen is een neutraal hulpmiddel. In veel gevallen is het zeer nuttig bij het vergroten van het voedingsbewustzijn met betrekking tot het caloriegehalte van onze voeding of individuele producten – legt de psychodiëtist uit. Haar ervaring leert dat veel patiënten beginnen dan pas echt te begrijpen hoe hun dagelijkse dieet werkt. Dergelijke kennis kan nuttig zijn bij het afvallen, het behouden van het lichaamsgewicht, maar ook wanneer iemand het moet verhogen.

Gewichtscontrole op zichzelf is niets verdachts. In de geneeskunde wordt het op dezelfde manier behandeld als de bloeddruk of de hormoonspiegels. Dit is een van de gezondheidsparameters. De trap verschijnt op een heel ander moment. Niet wanneer iemand de calorische inhoud van een maaltijd controleert, maar wanneer de cijfers beginnen te bepalen hoe we eten. – Overmatige gewichtsbeheersing wordt een probleem wanneer het tellen van calorieën ons dieet begint te beheersen – zegt Milena Gil-Szczepanik.

Dan is de applicatie niet langer een hulpmiddel. Het begint te fungeren als een dagelijkse regelaar. Maaltijden worden gepland op basis van aantallen, niet op basis van de werkelijke behoeften van het lichaam. Er is ook een fenomeen dat psychodiëtisten heel vaak waarnemen: het negeren van signalen die van het lichaam komen. Mensen besteden geen aandacht meer aan honger, verzadiging of vermoeidheid. Alleen het resultaat in de aanvraag telt.

Is het tellen van calorieën gezond? Waarschuwingssignalen die niet genegeerd kunnen worden

Het vinden van een duidelijk antwoord op de vraag waar een gezonde benadering van voeding eindigt en het probleem begint, is helemaal niet eenvoudig. – Er bestaat geen enkel grenspunt tussen deze houdingen ten opzichte van voeding. Geen enkel gedrag bepaalt of we al met een obsessie te maken hebben – legt Milena Gil-Szczepanik uit. Zoals de specialist benadrukt, is in een dergelijke situatie de algehele relatie met voedsel het belangrijkst.

Twee mensen kunnen precies hetzelfde doen: calorieën tellen of gebruik maken van dieetcatering. Hun psychologische situatie kan echter compleet anders zijn. Voor één persoon zal het een handig hulpmiddel zijn om het dagelijks leven te organiseren. Voor de ander zal het de enige manier worden om met de chaos om te gaan en de volledige controle te behouden over wat er op het bord belandt.

Daarom kijken specialisten breder en besteden ze vooral aandacht aan de emoties die gepaard gaan met eten. Als maaltijden geassocieerd worden met plezier, rust en het natuurlijke ritme van de dag, is er geen reden tot bezorgdheid. Wanneer er echter spanning ontstaat rondom eten, gaan de zaken er anders uitzien. De psychodiëtist geeft specifieke waarschuwingssignalen aan. – Sterke emoties geassocieerd met eten, overmatige controle, angst gerelateerd aan eten, schuldgevoel na het eten, gewichtsverlies, braken of gebruik van laxeermiddelen – somt Milena Gil-Szczepanik op. In dergelijke omstandigheden neemt het risico op het ontwikkelen van orthorexia toe.

Wat zijn de kenmerken van orthorexia? Het gaat niet altijd om de cijfers

Dit is een woord dat vaak voorkomt in discussies over obsessieve controle over eten. Het is een eetstoornis waarbij sprake is van overmatige focus op de kwaliteit van maaltijden. De persoon die door dit probleem wordt getroffen, begint te analyseren samenstelling van het voedsel, de herkomst ervan, de mate van verwerking en de bereidingswijze. Op het eerste gezicht lijkt dit een voorbeeld van uitzonderlijke zorg voor de gezondheid. Na verloop van tijd begint de lijst met regels te groeien en wordt de selectie van producten aanzienlijk kleiner.

In tegenstelling tot wat het lijkt, staan ​​calorieën niet altijd centraal in deze controle. – Bij orthorexia valt de concentratie van de persoon op andere gebieden gerelateerd aan de kwaliteit van voedselproducten, het zogenaamde schone eten. Calorieën zijn hier misschien minder belangrijk – legt Milena Gil-Szczepanik uit. Dit betekent niet dat het onderwerp tellen helemaal niet ter sprake komt.

Mensen die naar de kantoren van specialisten gaan, hebben vaak een fase van zeer nauwgezette controle van hun eten. Eerst komt de caloriebeheersing. Later worden daar nog meer criteria aan toegevoegd: samenstelling, herkomst van producten en wijze van bereiden van maaltijden. Elke nieuwe regel geeft een tijdelijk gevoel van veiligheidmaar tegelijkertijd wordt de dagelijkse voeding steeds beperkter. Op een gegeven moment is eten niet langer een natuurlijk onderdeel van de dag en begint het te lijken op een reeks strikte regels waar moeilijk van te breken is.

Hoe gedraagt ​​iemand met een laag zelfbeeld zich? Calorieën tellen kan een ontsnapping zijn

Obsessieve controle over voedsel begint zelden bij het eten zelf. Bepaalde gedachten en overtuigingen verschijnen meestal op de achtergrond en beginnen geleidelijk de manier te organiseren waarop u over uw eigen lichaam en waarden denkt. Sommige daarvan hebben betrekking op het zelfbeeld. Er verschijnen zinnen in je hoofd die klinken als een intern commentaar op elke keer dat je in de spiegel kijkt. “Ik ben lelijk, dik, ik kan niets, ik ben niemand.”

Tegelijkertijd worden er zeer restrictieve regels met betrekking tot maaltijden ingevoerd om de situatie te verbeteren. Na verloop van tijd beginnen ze als onbetwistbare waarheden te klinken. “Na 18.00 uur mag je niet meer eten, fruit is alleen maar suiker, vanaf morgen geen snoep meer”. Wanneer deze twee gebieden samenkomen, ontstaat er een mechanisme dat gemakkelijk uit de hand kan lopen. Voedsel begint te functioneren als een instrument voor zelfwaardering.

En dit is waar de volgende stap om de hoek komt kijken: het koppelen van het aantal calorieën aan uw zelfwaardering. Het dagelijkse saldo wordt een emotionele indicator. Als alles binnen de gestelde grens valt, is er sprake van tevredenheid. Als dit aantal wordt overschreden, ontstaat er een gevoel van mislukking en straf. De psychodiëtist beschrijft het heel duidelijk. – We kunnen het resultaat behandelen als nul en één, dat wil zeggen: óf ik pas binnen het bereik en ik ben geweldig, óf ik doe het niet en ik ben hopeloos – legt ze uit.

In een dergelijk patroon beginnen zelfs grote successen op andere gebieden van het leven aan belang te verliezen. Je kunt een belangrijk project voltooien, een moeilijk examen behalen of een professioneel doel bereiken, en toch wordt de dag als een “mislukking” beschouwd omdat het aantal in de aanvraag hoger was dan gepland. Daarom benadrukken experts dat het obsessief tellen van calorieën zelden alleen over eten gaat. In feite zegt het veel meer over hoe iemand over zichzelf denkt en hoeveel hij nodig heeft om controle te hebben over andere gebieden van zijn leven.

Waarom is het zo moeilijk om uit deze spiraal te komen? De obsessie blijft verborgen

Voor anderen kan een gevaarlijke obsessie lijken op een voorbeeld van ijzeren discipline. Iemand die nauwgezet elke maaltijd controleert, hoort complimenten over zijn ‘sterke wil’ en consistentie bij het zorgen voor zijn dieet. Van buitenaf is het een beeld van controle. Binnenin zit echter een blokkade en angst. Proberen los te laten brengt geen verlichting. Integendeel, het kan zelfs nog meer angst veroorzaken.

Milena Gil-Szczepanik wijst erop dat haar patiënten er al heel lang zelf mee proberen om te gaan. Ze negeren de eerste waarschuwingssignalen wanneer het dagelijkse schema rond maaltijden begint te draaienlimieten en daaropvolgende regels. Het is de moeite waard om even stil te staan ​​en de situatie zorgvuldiger te bekijken. – Het gaat niet vanzelf weg en het probleem heeft zelden te maken met eten – benadrukt de specialist.

Daarom zou het moment dat voedsel je dagelijkse leven begint over te nemen, een signaal moeten zijn om steun te zoeken. Eetstoornissen kunnen worden behandeld, en door met een psycholoog of psychodiëtist te praten, kun je iets terugkrijgen dat vaak als eerste verdwijnt in dit mechanisme: een rustige, natuurlijke relatie met voedsel. Heb jij ooit calorieën geteld? Wij nodigen u uit om deel te nemen aan het onderzoek en commentaar te geven.

Milena Gil-Szczepanik – psycholoog, opvoeder en psychodiëtist. In haar werk ondersteunt ze mensen die worstelen met moeilijkheden in hun relatie met voedsel, waaronder eetstoornissen en voedingsgerelateerde ziekten. Ze geeft voedingstherapie om kinderen en volwassenen met ontwikkelingsstoornissen te ondersteunen, en helpt ook mensen die door levenscrises en emotionele problemen gaan. Hij geeft opleidingen in psychologie en psychodietetiek. Hij geeft les op sociale media als ‘Psychologie op een Bord’ en promoot een holistische benadering van gezondheid waarin mentaal en fysiek welzijn even belangrijk zijn.